25th Sep2011

Twirl

by Peter

De Limburgse Bond van Tamboerkorpsen – ja, dat bestaat echt – organiseerden vandaag een wedstrijd in Maastricht. Om precies te zijn, in Sporthal “De Heeg” vond vandaag een officiële wedstrijd ‘Majorettes’ plaats. Huh, zullen de meeste lezers denken! Wat moet je in godsnaam bij een wedstrijd voor majorettes? Simpel, mijn nichtje – Maaike – is majorette bij Drumfanfare Irene/Lucia Beek en had vandaag haar eerste echte competitie-wedstrijd.

Net op tijd arriveerde ik met mijn moeder op de tribune van de sporthal, Maaike stond op het punt om te beginnen met haar show. Stevig geconcentreerd begon ze haar act met het bij jongeren populaire thema ‘Highschool Musical’. Voor mij als leek zag het er gelikt en energiek uit, Maaike mag winnen. Ik heb echter niet alle deelnemers gezien en heb totaal geen verstand van deze tak van sport. Eén ding was wel duidelijk: ik ben apetrots op mijn kleine nichtje, Mama en Oma misschien nog wel meer.

Laat op de avond kreeg ik de uitslag doorgebeld: 2de en plaatsing voor de Limburgse kampioenschappen!

Proficiat, geweldige prestatie……

18th Sep2011

Vogel

by Peter

Donkere wolken, kans op regen en af en toe een straffe wind; geen weer voor een schietwedstrijd. Toch vond vandaag het Burger Koningsschieten bij Schutterij HH Marcellinus en Petrus plaats. De schietweide in Daniken was weer goed bevolkt met sympathisanten van de schutterij. Hoog in de lucht wachtte de vogel op hèt moment dat het allesbepalende schot schot zou vallen, wie wordt de nieuwe burgerkoning of koningin?

Het duurde lang voordat de staart werd afgeschoten, maar vanaf dat moment ging het ietwat vlotter. Een defecte buks veroorzaakte een niet geplande pauze maar met de nieuwe buks leek men het doel goed te kunnen raken. Het ultieme schot liet de vogel naar beneden duikelen en de nieuwe burgerkoning was bekend.

Maurice Heunen viel de eer deze keer te beurt en hij mag de eretitel een heel jaar met trots dragen.

16th Sep2011

Konkoer

by Peter

Het lijkt prematuur maar toch is het werkelijkheid, Geleen kiest zijn carnavalsschlager! Vanavond vond in de Hanenhof het Gelaens Vastelaovend Leedjes Konkoer plaats. 11 kandidaten streden om de hoogste eer, het einnen van de titel.

 

Na een spannende strijd en vele stresserende overlegrondes van de vakbekwame jury was eindelijk de winnaar en automatisch de carnavalshit van 2012 bekend. Het damesduo ‘Op Os’ ging met de titel lopen, een verdiende overwinning.

Carnaval is  voorzichtig begonnen….

15th Sep2011

Gaia

by Peter

A day at the Zoo….

Op 1 juni 2005 werd het GaiaPark in Kerkrade officieel geopend en sindsdien is de Limburgse dierentuin al meerdere malen onderscheiden. Ondanks het feit dat ik een dierentuin-liefhebber ben en het park maar 15 autominuten van mijn woonplaats is verwijderd, was ik er vreemd genoeg nog nooit geweest. Hoog tijd om daar verandering in te brengen, op naar Kerkrade!

Het park is opgedeeld in 4 werelden: Limburg, Taiga, Savanna en Rainforest. De eerste wereld lijkt een vreemde eend in de bijt maar dat valt wel mee. Het GaiaPark gunt duidelijk een prominente plek aan onze mooie provincie en dat is natuurlijk geheel terecht. In en rondom de kinderboerderij verblijven alledaagse dieren zoals koeien, ezels, varkens en nog veel meer kleinvee.

In het Rainforest – het regenwoud – huist een diverse populatie apen. Ik was precies op tijd om het voederen van de Boliviaanse Doodshoofdapen bij te wonen. Zo’n 45 druk rennende en springende aapjes verdrongen zich aan de voederschalen terwijl een verzorgster uitleg bij het tafereel gaf. Veel oh’s en ah’s voor al dat krioelend grut boven je hoofd, aapjes blijven altijd leuk.

Door naar de Taiga, het noordelijke deel van onze aardkloot net onder het Poolgebied. Een gebied waar maar weinigen kunnen overleven zoals de Oeros, het Rendier en het Przewalskipaard. In dit deel van het park heeft ook de Lynx – een uit de kluiten gewassen kat -zijn eigen leefgebied.

Tenslotte de Savanna, het domein van de grote roofdieren. Saaie beesten eigenlijk, de Leeuwen kijken vermoeid voor zich uit en de Cheeta’s hebben alleen maar oog voor hun net verstrekte voedsel. Ook de Neushoorns liggen te bakken in de najaarszon terwijl de Zebra’s een slokje nemen uit de waterpoel. Ondertussen paraderen de Giraffes op gracieuze wijze in het rond.

Ik heb mij geamuseerd, het was een leuke ervaring. Het GaiaPark kan ik iedereen aanraden, met of zonder kinderen….

10th Sep2011

Stein

by Peter

Het is weer het tweede weekend van september en dan is het traditioneel tijd voor het kamp van de Pölleklup Lötterao. Al enkele jaren wordt er door de heren van het Geleens gezelschap niet meer gekampeerd maar men is zo zeer gehecht aan de term ‘kamp’ dat deze voorlopig niet uit hun vocabulaire zal verdwijnen.

Het organiserend comité had in goed overleg met de weergoden een programma rond het thema ‘water’ opgesteld. Per fiets ging het gezelschap naar de Gemeente Stein waar alle activiteiten waren gesitueerd. De eerste halte was bij café ‘De Witte Börstel’ te Meers. Tijd voor een rustpauze op het terras was er echter niet want de rubberen boot lag reeds klaar aan de oevers van de Maas. Een tocht van 10 km. over de Grensmaas volgde en na een aantal stroomversnellingen meerden we aan bij het veer bij Berg a/d Maas. Het strakke tijdsschema drukte een zware stempel op het programma, dus snel met de taxi terug naar de fietsen en vervolgens en pedaal verder.

De korte fietstocht eindigt bij Brouwerij ‘De Fontein’, gevestigd in een voormalige watermolen nabij Kasteel Stein. Onder het genot van een 4-tal verschillende bieren worden we bijgepraat over de geschiedenis en de werkwijze van deze kleine brouwerij. Na een korte rondleiding verpozen we nog geruime tijd op het gezellige terras voor een authentieke Limburgse lunch en natuurlijk een bijpassende consumptie.

Tenslotte wordt nog het aanpalende Kasteel Stein aangedaan, Vanwege Nationale Monumentendag is de ruïne vrij te bezichtigen. Het ‘kamp’ wordt terug in de Waereldsjtad afgesloten met een heerlijke maaltijd. Wederom is een geslaagde activiteit achter de rug, hulde aan de organisatie…..

07th Sep2011

RailZ

by Peter

Men zou kunnen denken dat ik na vorige week voorlopig geen trein meer kan zien. Integendeel, vandaag was ik alweer met de Nederlandse Spoorwegen op weg naar Rotterdam om – geloof het of niet – een modelbaan te gaan bekijken.

In Rotterdam is sinds medio 2006 RailZ Miniworld gevestigd. Op een steenworp afstand van het Centraal Station is hier op ruim 500 m² een unieke miniatuurwereld geschapen. Helemaal uniek is het natuurlijk niet want er zijn meer van deze permanente exposities zoals Miniatur Wunderland in Hamburg. Deze bekende Duitse attractie is echter bijna drie maal zo groot als de Rotterdamse baan maar ze zijn ook al twee keer zo lang bezig.

Ik wilde al lange tijd een bezoekje aan het Weena brengen maar het kwam er nooit van, tot vandaag. Eindelijk kon ik de grootste modelbaan van Nederland met mijn eigen ogen aanschouwen en het viel me een beetje tegen. Een klein beetje maar want het is werkelijk een mooie modelbaan. Ik had iets meer interactiviteit verwacht maar de prachtig nagebouwde thema’s uit Rotterdam en omgeving maakten veel goed.

Ik heb weer een hoop ideeën opgedaan voor mijn eigen modelspoorbaan, het wordt tijd dat ik weer eens ga knutselen……

03rd Sep2011

Grüezi

by Peter

Een laatste ontbijt in Arosa en dan terug naar huis. Voor de laatste keer met de Arosabahn naar Chur, ik ken het traject al als mijn broekzak. Gisteravond heb ik de vakantie afgesloten met een multimediaal lichtspel op de Obersee, een half uurtje water- en lichtshow onder begeleiding van populaire deuntjes en jazeker, ook André Rieu was te horen.

Ik hoef vandaag maar twee keer over te stappen, de eerste keer in Chur en dan pas weer in Keulen. Met de EC 6 – die helemaal door rijdt naar Hamburg – reis ik comfortabel naar het noorden. De laatste 50 minuten naar Aken leg ik dan af met de Regionalbahn en aldaar wordt ik met de auto opgehaald. Als alles goed gaat ben ik omstreeks half 9 weer veilig thuis.

Niet dus!! In Basel slaat het noodlot toe, de locomotief wilt niet meer verder en we moeten wachten op een vervangend exemplaar. Er bestaat ook de mogelijkheid om overstappen op de ICE maar dan moet ik in Mannheim weer overstappen. Ik besluit te wachten op de nieuwe loc omdat ik dan in ieder geval zeker ben van een gereserveerde eerste klas plaats. Met 40 minuten vertraging denderen we vervolgens Duitsland binnen.

Vakantie is altijd te kort en dat was deze keer niet anders. Stralend weer, een prachtige omgeving en een uitstekend hotel maakten de afgelopen week tot een succes. Ik heb prachtige uitdagende wandelingen gemaakt en heb een adembenemende treinreis gemaakt met de Bernina Express. Vele indrukken die niet goed te verwoorden zijn, je moet het eigenlijk zelf ervaren.

Ik heb Zwitserland ervaren als een fantastisch vakantieland: mooi, schoon, aardige mensen en de wandelwegen zijn uitstekend bewegwijzerd. Mij zien ze hier nog wel eens terug, Grüezi…..

 

02nd Sep2011

Davos

by Peter

De vakantie in Graubünden wordt afgesloten met een stevige wandeling. Vandaag is het de bedoeling om een tocht naar Davos te maken. Ook deze wandeling start bij de Untersee en om een doublure te voorkomen kies ik voor de optie langs de Kläranlage.

Na de oversteek van de Welschtobelbach begint de weg langzaam te stijgen. Voorlopig zal het klimmen geblazen blijven totdat de Maienfelder Furgga wordt bereikt. Op het hoogste punt van de dag – 2.440 meter – ligt een schuilhut die ook alleen voor dat doel geschikt is, er is dus geen verzorging aanwezig.

Na een korte rustpauze begint de lange afdaling over kronkelige paadjes en door kleine stroompjes. Via de Stafelalp wordt even voor tweeën het station van Davos bereikt. De Zwitserse plaats Davos heeft trouwens ook een plaatsje in de Nederlandse geschiedenis. De Nederlandse hotelier Willem-Jan Holsboer was een van de grondleggers van Davos als kuuroord en hij was de oprichter van de Rhätische Bahn. Het Nederlands Astma Centrum heeft al meer dan 100 jaar een kliniek in Davos.

Op advies van een charmante spoormedewerkster had ik eerder deze week een graubündenPASS aangeschaft waarmee drie dagen onbeperkt kon worden getreind. Die pas kwam vandaag van pas want terug wandelen was geen optie. Via Klosters, Landquart en Chur kwam ik uiteindelijk weer veilig in Arosa aan. Opvallend is wel de verhouding wandelen/trein, na een bergwandeling van 5 uur heeft het spoor 3 uur nodig om mij terug te brengen naar het uitgangspunt.

Het zit er op, vanavond is er nog een waterspektakel op de Obersee en morgen is de terugreis – alweer met de trein – gepland….

 

01st Sep2011

Weisshorn

by Peter

De dag begint met regen, niet heftig maar toch….. Gisteren was een lange vermoeiende dag, niets gedaan maar toch de ‘piep oet’. Vandaar zat ik iets later als gebruikelijk aan het ontbijt want vandaag moet een rustig dagje worden.

De rest van de morgen verblijf ik voornamelijk in de lobby van het hotel met een stapel brochures en mijn iPad. Het verslag van de Bernina Express moet namelijk ook nog geschreven worden. Rond het middaguur ben ik uitgeschreven en is het tijd om na te denken over de middagactiviteit.

Het wordt een wandeling hoog in de bergen. Eerst naar het dalstation van de Hörnli-Express en vervolgens met de kabelbaan naar 2.511 meter. Afgelopen dinsdag was ik hier ook al, toe kwam ik van de Älplisee en nam hier een gondel naar beneden. Deze keer blijf ik echter boven en volg het pad naar de Weisshorn. Het zicht is vandaag niet bijster helder, door de hoge mist is er soms niets te zien en een andere keer weer wel. Het geeft wel een aparte sfeer zo hoog in de bergen.

Ik besluit de Carmennahütte niet aan te doen maar rechtstreeks naar de Carmennapass te lopen. Het pad stijgt en daalt licht om uiteindelijk op 2.367 meter op de pas uit te komen. Om op de pas te komen moet ik eerst langs een aantal hoogte-koeien die mij met luid klokgelui verwelkomen. Op de pas vindt ik een zitbank alwaar ik bij helder weer zou kunnen genieten van het uitzicht op Arosa maar dat zit er vandaag helaas niet in.

Aan mijn linkerhand zie ik zo’n kleine 200 meter hoger reeds het bergstation van de Weisshornbahn liggen. Over het steile pad gaat het vervolgens omhoog naar de 2.653 meter hoge Weisshorn. Van hieruit heb ik fantastisch uitzicht over het Schanfigg en kan ik zelfs Chur zien liggen. Aangezien ik nog een half uur tijd heb voordat de gondel mij weer terug brengt naar het dal, nuttig ik een heerlijke pul bier in het panoramarestaurant.

Met een overstap in het LAW-Mittelstation eindig ik weer bij de Obersee in hartje Arosa. 2 kabelbanen en een mooie bergwandeling, wat wil een mens nog meer….

Nu in de webshop:      Fotos LK Majorette Meijel