25th Dec2011

De Maar

by Peter

Ook met de Kerstdagen kan er gewandeld worden en ik ben duidelijk niet de enige die er zo over denkt. Ik was op deze 1ste Kerstdag – ondanks het grijze weer – niet alleen op de wandelpaden. Vandaag blijf ik dicht bij huis, om precies te zijn Jabeek en omgeving.

Eerder deze maand kocht ik een boekje met wandelroutes rondom Limburgse brouwerijen en mijn eerste route startte bij de St. Christoffelbrouwerij in Roermond. In dat boekje staan natuurlijk meerdere routes en het is dan ook niet verwonderlijk dat ik vandaag uit datzelfde boekwerkje put. Op deze druilerige morgen parkeer ik bij Dorpsbrouwerij De Maar in Jabeek. Ik was op voorhand niet op de hoogte van het bestaan van deze kleine brouwerij maar ook ik ben nooit te oud om iets te leren.

Van de 9 kilometer die deze tocht telt is nog geen 10% onverhard en loopt 30% op Duits grondgebied, derhalve een schone internationale wandeling. Een smal betonpad door de weilanden brengt mij buiten de bebouwde kom van Jabeek en langs de oevers van de Rode Beek. Al snel wordt de landsgrens overschreden en loop ik de Bundes Republik Deutschland binnen. Bij de Etzenrather Mühle sla ik linksaf naar Mindergangelt – langs het Wildpark Gangelt – om na een lus van een half uur bij diezelfde molen weer het vaderland in te lopen.

Volgens het mooie boekwerkje ben ik reeds 2 pauze-gelegenheden gepasseerd maar die zijn op Kerstmorgen natuurlijk niet geopend, wat een pech.  Na de handvol huizen van het buurtschap Etzenrade  volgt de steilste klim van de dag naar Bingelrade. Ook hier is het plaatselijke café nog gesloten en wandel over het plateau terug naar de dorpsbrouwerij die – hoe verrassend – eveneens niet geopend is.

Terwijl de kerkklokken luiden ben ik alweer onderweg naar huis. Vanavond gourmetten, een filmpje en gezellig samenzijn. O, wat is het leven zwaar…….

24th Dec2011

Meinweg

by Peter

Trök in Hèrkebósj…………

Ik was hier eerder, onlangs zelfs. 3 weken geleden om precies te zijn, een wandeling door het Nationaal Park De Meinweg vanaf de Roermondse brouwerij St. Christoffel. Het ging toen routetechnisch niet geheel van een leien dakje want op de een of andere manier liep ik plotsklaps niet meer op de route volgens het boekje. Op die vierde december had ik mij voorgenomen om terug te keren naar de plek der verwarring om uit te zoeken hoe het mis had kunnen gaan. Vandaag was die dag aangebroken, tijd voor een grondig onderzoek.

Een goede voorbereiding is het halve werk dus parkeer ik eerst bij het Bezoekerscentrum om een gedetailleerde wandelkaart van Staatsbosbeheer aan te schaffen. Hiermee kan het hopelijk niet mis gaan, het onderzoek kan beginnen. Eerst maar naar de parkeerplaats bij de spoorwegovergang, hier was ik drie weken geleden ook zij het onterecht.  Na een korte bestudering van het info-bord blijkt dat de Reeweg-route het juiste uitgangspunt is. Deze route passeert namelijk een uitkijktoren en laat dat nu juist het punt zijn waar het vorige keer waarschijnlijk mis ging.

Sneller dan verwacht was het mysterie in no-time opgelost, eigenlijk was het uitermate simpel. Volgens de documentatie moest er bij een groen poortje en open veld rechtsaf geslagen worden. Alleen werd er niet vermeld dat ik eerst door het poortje moest. Uiteindelijk was ik 5 meter te vroeg naar rechts gegaan en dat bracht mij enigszins van de route.

Inderdaad, nu komt de beschrijving wel overeen met de werkelijkheid en bereik ik na een tijdje het bezoekerscentrum. Over de verharde weg langs ‘Elfenmeer’ is het een ruime kilometer naar de parkeerplaats waar mijn auto staat maar ik prefereer toch een meer landelijke route al creëert deze een kleine omweg. Na een korte bestudering van de vandaag gekochte wandelkaart lijkt het Zandbergen pad de meest geëigende optie. Met een ruime bocht passeer ik de achterzijde van het vakantiepark om uiteindelijk een niet meer in gebruik zijnde spoorlijn – ‘De IJzeren Rijn’ – te bereiken. Ik vervolg mijn weg langs de verroeste rails en arriveer na een minuutje of tien bij de parkeerplaats.

De klus zit er op, ik heb mijn dwaling recht gezet. Dacht ik eerst nog dat de routebeschrijving een discrepantie bevatte, nu moet ik terecht toegeven dat het toch voornamelijk aan mijzelf lag.

Maar goed, de zaak van het verkeerde pad is opgelost en ik ben weer een wandelkaart rijker……

18th Dec2011

Sweikhuizen

by Peter

Vlak voor de Kerst is het tijd voor de jaarlijkse winterwandeling van de Pölleklup Lötterao. Net als voorgaande jaren is de wandeling weer gesitueerd rondom het idyllische bergdorpje Sweikhuizen. Rond een uur of twee verzamelt zich langzaam een bont gezelschap bij de Biesenhof onderaan de Sweikhuizerberg.

In tegenstelling tot de twee laatste jaren is er dit jaar geen sneeuw maar gelukkig blijft het de gehele middag droog. Tijdens de klim naar boven blijven we regelmatig stil staan om te genieten van het uitzicht op onze Waereldsjtad. Werd andere jaren steevast gepauzeerd bij Gasterij De Bokkereyer, dit keer laten we de voormalige voetbalkantine letterlijk links liggen en nemen de broodnodige rustpauze pas bij Kasteel Terborgh. Toen de bitterballen en de Dubbelbock verorbert waren, was de zon ondertussen onder gegaan. Door de invallende duisternis trok het Geleens gezelschap bergaf door Sweikhuizen richting huis.

Bij café Boyens was het nog een drukte van jewelste maar voor ons was het goed geweest, volgend jaar is er weer een winterwandeling, misschien dan wel weer met sneeuw…..

17th Dec2011

Aurora

by Peter

De redactie van Digipete.nl begeeft zich in het buitengebied van de Gemeente Sittard-Geleen. Aan de oevers van de Maas ligt het kerkdorp Grevenbicht en daar wordt vandaag een eeuwenoud café heropend. Aan de Raadhuisstraat is sinds mensenheugenis café-zaal Aurora gevestigd en vanaf heden met een nieuwe uitbater. Aangezien ik familiale banden heb met de nieuwe bedrijfsleider was het enigszins evident om in het openingsweekend acte de présence te gaan geven.

In recordtempo is het historische pand aangepast aan de huidige tijd en kan het feestelijk gebeuren beklonken worden met het bier waar Limburg trots op is.

Proost Aurora en veel succes……

11th Dec2011

Ulestraten

by Peter

De Vallekebergse Alpe Vrung  hebben in respectievelijk 2002 en 2006 twee wandelgidsen uitgebracht in de serie ‘Limburg te voet‘. Deel 1 – Geuldal – bestaat uit 28 wandelingen waarvan de laatste een 64 km. lange tocht langs de gehele loop van de Geul is. In deel 2 – Heuvelland – staan 30 wandelroutes variërend van 5 t/m 19 kilometers. Ik heb de afgelopen jaren al diverse wandelingen uit deze 2 publicaties gelopen, vandaag staat een tocht uit deel 2 op het programma: via Kloosterbos en Raarveld naar het prachtige Waterval.

De 15 kilometer lange route start en eindigt bij de H. Catharinakerk van Ulestraten. Direct na vertrek begint het pad – in dit geval de Dorpstraat – te stijgen tot aan de Lourdeskapel van Genzon. Even buiten de bebouwde kom is het gedaan met de verharde weg en duik in het open veld in. In de verte is de watertoren van Schimmert goed te zien en daar laat ik hem op deze zondag rustig liggen. Via het Ravensbosch en Kloosterbosch nader ik een exponent van de vooruitgang, de autosnelweg A79 doemt op achter de bomen.

Vanaf l’Ermitage blijf ik zo’n 500 meter parallel aan de autoweg lopen totdat het pad naar rechts draait  om vervolgens al stijgend de buurtschap Raar te bereiken. Hier moet weer een klein stukje verharde weg worden overwonnen maar dan snijdt het smalle pad weer vrolijk door het landschap. In de verte zie ik de Wijngaardshoeve reeds hoog boven Waterval uitsteken maar toch zal ik eerst een grote omtrekkende beweging moeten maken.

Als eenmaal de steile klim naar de hoeve is overwonnen, gaat het eerst langs de wijnranken om spoedig weer door het bos naar beneden te lopen. Het laatste stukje tot de bebouwde kom van Ulestraten voert de wandelaars over het landgoed Vliek en daarbij wordt het gelijknamige Huis Vliek op gepaste afstand gepasseerd.

Bij het verlaten van het bos ga ik rechtsaf en vervolg het laatste stuk over de verharde weg totdat ik weer voor de dorpskerk sta…….

10th Dec2011

Den Haag

by Peter

Oh, oh, De Haag, mauie stad achtâh de dùine……………

Vandaag maak ik een city-trip naar ‘s-Gravenhage, het episch centrum van onze landelijke politiek. Het grote spinnenweb van de nationale macht langs de woelige baren van de Noordzee. Maar ik ben hier niet voor de politiek, zeker niet op een zaterdag. Mijn doel vandaag is vakantie, niet nu maar in de toekomst. Reisorganisatie Baobab organiseert namelijk in het Museon en Omniversum een reismarkt en ook ik zal daar acte de présence geven.

Beide locaties zijn gelegen in het stadsdeel Scheveningen en dat betekent een aardig stukje wandelen vanaf het Centraal Station maar dat deert niet, zo kom ik ook aan mijn broodnodige portie kilometers. Als ik arriveer in het Museon is de reismarkt reeds van start gegaan. Aangezien het echter een doorlopend gebeuren is, zorgt dit niet voor onontkoombare problemen. Het evenement is gesitueerd in een in het souterrain gelegen zaal waar diverse gidsen informatie verschaffen over het uitgebreide reisaanbod.

Het meest interessante aspect van deze dag was echter het reiziger voor reizigers plein. Deelnemers aan reizen van Baobab stonden hier paraat met stapels fotoboeken en prachtige verhalen van hun reisavonturen. Zodoende heb ik een fijn gesprek gehad over het reizen met de Trans-Siberië Express. Gelijk is ook de bekende aap uit de mouw, het vakantieplan voor 2012 is de wereldberoemde treinreis van Moskou naar Peking waarbij onderweg Mongolië en de Gobi woestijn wordt aangedaan. Of ik daadwerkelijk deze trip ga ondernemen is nog niet zeker maar de eerste info is ingewonnen.

In de twee filmzalen wordt een keur aan reisfilms vertoond maar het uitzendschema maakt het mij lastig om de gewenste films te kunnen bekijken. Omdat ik op de heenweg ietwat teveel meters had afgelegd was het zaak om de plattegrond van Den Haag nog eenmaal goed te bestuderen. Terug naar het station ging het derhalve een stuk vlotter maar desalniettemin was het nog steeds een stevige wandeling.

Rondom het Binnenhof was er ondanks – of dankzij – de vrije zaterdag veel volk op de been. Op het Plein was een heuse demonstratie tegen abortus, toeristen zagen door het hek dat Premier Rutte niet aanwezig was in het torentje en op het Binnenhof sjouwden 3 ambtenaren met decorstukken van het Groot Dictee der Nederlandse Taal.

Een laatste eindsprint naar het perron en ik ben alweer onderweg naar het zuiden. In de trein fantaseer ik nog over de eventuele reis door Azië die misschien komend jaar in het verschiet ligt……..

04th Dec2011

Christoffel

by Peter

Zondagmorgen op een verlaten industrieterrein, op zoek naar de Roermondse Christoffel Brouwerij. Veel allure heeft het pand niet, het is niet meer dan een kleurloze loods – behalve de gele poort dan – zonder enige significante aanduiding.

Wat ik hier doe op deze troosteloze plek? Het is het start- en eindpunt van een wandeling uit een nieuw wandelboekje met routes gesitueerd rondom een verzameling Limburgse brouwerijen. Het bedrijventerrein ‘Roerstreek’ ligt aan de oostzijde van Roermond, richting Herkenbosch aan de rand van Nationaal Park De Meinweg. De wandeling zal mij dan ook voornamelijk door dit natuurgebied voeren.

Het is de langste route – 20 km. – uit het 168 pagina’s tellende boekwerkje en voldoende rustmogelijkheden. Niet dat ik die allemaal zal benutten maar het zou wel kunnen. De eerste gelegenheid is bij Rijstal Venhof waar ik echter weinig paarden zie maar wel veel honden. Via een bospad geraak ik aan de achterzijde van Camping Elfenmeer om vervolgens het Bezoekerscentrum van De Meinweg te bereiken. Over het fietspad van de Keulse Baan loop ik langs 2 tuincentra richting Duitse grens tot aan de Gitstappermolen in Vlodrop. Dit is het meest oostelijke punt en tevens de helft van de route.

Op de terugreis zal hier en daar het heenpad worden gekruisd of gedoubleerd, dat is in dit vrij smalle gebied bijna onvermijdelijk. Vanaf Etsberg staat er een lang recht pad door het bos op het programma. Volgens de beschrijving ca. 1 km. lang maar volgens mij – en een stafkaart – is het ongeveer 2 km. lopen tot het spoorviaduct. Ik vervolg mijn pad aan de andere zijde van de oude goederenspoorlijn ‘De IJzeren Rijn’ om deze na een kwartiertje weer over te steken.

De route was tot nu toe goed te volgen maar nu leek het toch enigszins fout te gaan al had ik dat nog niet in de gaten. Geheel conform de beschrijving naderde ik een open veld met een groen poortje. Wederom zoals beschreven ga ik naar rechts en blijf het pad volgen tot aan een verharde weg. Hier wijkt de situatie iets af ten opzichte van het boek maar ik ga toch maar naar links, wandel langs de hoofdingang van de camping en kom weer uit bij het Bezoekerscentrum. Op tot nu toe onverklaarbare wijze heb ik blijkbaar een weg – Scheidingsweg genaamd – volledig gemist.

Enigszins in verwarring bereik ik uiteindelijk via een alternatieve route weer de Christoffel Brouwerij, het zit er weer op. Ik heb mij voorgenomen om binnenkort terug te keren naar De Meinweg om mijn dwaling nader te onderzoeken want nu wil ik ook weten waar het fout is gegaan…….

Nu in de webshop:      Fotos LK Majorette Meijel