31st Jan2012

Facebook

by Peter

Het wonder is geschied, ik zit op Facebook. Het werd niet voor mogelijk gehouden maar toch is het zo ver gekomen. Ik heb al 3 vrienden, digitaal gezien. Maar ik heb nog geen flauw idee wat mij te wachten staat. Blijft het bij een handjevol of heb ik binnen afzienbare tijd een heel legioen “vrienden”? Het vrienden maken via Facebook zie ik in ieder geval niet als doel maar het hoort er bij.

Hoe is nu zo gekomen? Een vlaag van verstandsverbijstering of een weloverwogen keuze? Eigenlijk geen van beide! Een toevallig mailtje en daaropvolgend geanimeerd telefoongesprek met een oud-collega veroorzaakten een impulsieve actie en voilà: plots was ik lid van de Facebook-community.

Mij uitbreidingsdrift heeft wel al tot kleine problemen geleid. Om mijn blog-berichten ook op Facebook te kunnen tonen heb ik een plug-in gedownload die vervolgens moest worden geactiveerd. Daar ging het even fout en vanmorgen bleek mijn Facebook account te zijn geblokkeerd, een nieuw record!

De komende dagen zal ik mij moeten gaan verdiepen in de materie van het Facebooken om toekomstige blunderende vermijden…..

27th Jan2012

Eisenbahn

by Peter

Niet alles is wat het lijkt. De titel van dit bericht zou het vermoeden kunnen wekken dat er een relaas over de Duitse spoorwegen gaat volgen. Niets is minder waard dan deze veronderstelling want het onderwerp heeft vooral alles te maken met bier!

Het zit zo: ik kreeg deze week 2 flesjes bier cadeau van een terugkerende vakantieganger. Twee flesjes pils met een stoomtrein op het etiket want de gulle gever is op de hoogte van mijn treinenhobby. Een leuke geste en nog steeds lijkt dit een heel normaal verhaal. Echter, het gerstenat met de merknaam ‘Eisenbahn’ heeft een stevige reis gemaakt om uiteindelijk in mijn koelkast te belanden. Anders dan de naam doet vermoeden wordt dit bier niet gebrouwen in een Duitstalig Europees land maar in het verre Brazilië.

Om precies te zijn in Blumenau, een 300.000 zielen tellende stad in het zuidoosten van Brazilie zo’n 60 kilometer verwijderd van de Atlantische oceaan. Gesticht in 1850 door Duitse immigranten en die roots is men nog niet vergeten. Er wordt nog veel Duits gesproken, ieder jaar vindt er een traditioneel Oktoberfest plaats en in de Eisenbahn Brouwerij wordt een breed assortiment bieren gebrouwen volgens het Reinheitsgebot. Men produceert hier niet alleen pilsener maar ook Weizenbier, Weizenbock en Kölsch.

Twee van die flesjes liggen nu in een Geleense koelkast te wachten op consumptie, ben benieuwd of het net zo Duits smaakt als het klinkt…..

25th Jan2012

Het spoor bijster?

by Peter

Af en toe wordt ik aangesproken over mijn website. Meestal betreft het reacties op een door mij gepubliceerd artikel of is men nieuwsgierig naar mijn foto’s. Maar zo nu en dan is er ook een kritische noot. Niets dramatisch maar voldoende om over na te denken. Meestal komen die opmerkingen van slechts één persoon, ik geef trouwens ook regelmatig commentaar op zijn website.

Wie nu denkt dat hier sprake is van een stevige rivaliteit, die heeft het compleet aan het verkeerde eind. Dit soort verschillen van inzicht nopen ons om brainstorm-sessies te organiseren. Er wordt dan een goede fles wijn open getrokken en praten de hele avond – en soms een deel van de nacht – over websites, computers en overige aan informatica gerelateerde zaken. Gedurende zo’n geanimeerde avond komen we beiden tot nieuwe inzichten, leren het een en ander en vormen een aardig beeld van welke richting we op willen. Let wel, niemands mening is heilig maar wordt door alle participanten gerespecteerd.

Kunt u het nog volgen, ik wel en dus vervolg ik mijn verhaal. We zetten bomen op over kleurtjes, lettertypes, plugins en andere features. Ook de inhoud komt soms aan bod en dat meestal bij aanvang van de tweede fles wijn. En nu kom ik tot de kern van dit verwarrende verhaal. Ik kreeg namelijk commentaar op de inhoud van Digipete.nl, het zou enigszins saai zijn. Wablief? Saai? Dat kan toch niet? Toch wel, het heeft allemaal te maken met perceptie en beleving. Ok, de laatste tijd gaan mij schrijfseltjes opvallend vaak over wandeltochten en als je niets met wandelen hebt kan dat een slaapverwekkend effect hebben. Echter, ben je een verwoed wandelaar dan kunnen de artikelen inspirerend zijn. Kortom, moet er iets veranderd worden aan mijn site en zo ja, wat!?

Voorop staat dat Digipete.nl MIJN site is en ik dus ook bepaal wat ik deel met mijn lezers. Mijn doel is te berichten over mijn belevenissen in de ruimste zin van het woord. Mijn wandelavonturen zijn dan natuurlijk prominent aanwezig maar het gaat ook over andere dingen die ik zo af en toe mee maak. Dat kunnen evenementen zijn maar ook toevallige min of meer bijzondere ontmoetingen. De laatste tijd was het aanbod inderdaad niet zeer gevarieerd, dat moet ik beamen. Maar het gaat goed komen, ik ben weer even wakker geschud. Naast sfeerverslagen, routebeschrijvingen en ludieke berichten zal ik – indien relevant en uitvoerbaar – ook weer ietwat kritische en beschouwende artikelen gaan schrijven; de eerste ideeën zijn alweer boven geborreld.

Tenslotte: ook al luister ik soms naar de inbreng van anderen, ik blijf eigenzinnig en wil één ding niet uit het oog verliezen. Digipete.nl zal MIJN persoonlijke blog blijven en zal dus ook MIJN karakteristieke stempel blijven dragen.

Digipete.nl – Het spoor bijster?

13th Jan2012

Utrechtse Heuvelrug

by Peter

Soms is het een kwestie van combineren, bijvoorbeeld een beursbezoek met een mooie wandeling. Vandaag is zo’n dag, na gedane zaken op de vakantiebeurs ga ik niet gelijk huiswaarts maar neem de trein naar Driebergen-Zeist. Het is een mooie dag voor een wandeltocht over de Utrechtse Heuvelrug.

Ik verlaat het station en laat de bebouwde kom direct achter mij. Nog één overweg en een drukke verkeersweg scheiden mij van een middagje natuur. Eenmaal in Landgoed Bornia aangekomen is er al het eerste keuzepunt. Het wordt mij makkelijk gemaakt want het graasgebied is verboden terrein voor honden – aangelijnd of niet – en aangezien ik zonder begeleiding wandel, negeer ik dus de hondvriendelijke route. Hiermee haal ik mij wel een klein probleem op de hals want ik heb ietwat moeite om het juiste pad te vinden. Aan de rand van het Landgoed Heidestein heb ik last van een lichte dwaling en loop zodoende minstens 3 kilometer teveel over de weliswaar prachtige heide.

Na een heen-en-weertje ontdek ik plots het gemiste paaltje en vervolg ik het enige juiste pad. Via een ander hek met overstap komt ik wederom op het Landgoed voor een hernieuwde kennismaking en het valt niet tegen. Het pad kronkelt langs een kraakheldere beek dat uitmondt in een idyllisch heidevennetje. Via bos en heide gaat de tocht verder, onderweg een zandverstuiving doorkruisend. Na al dit natuurgeweld is het weer tijd voor een beetje bewoonde wereld, ik loop Austerlitz binnen. Na 3 straten wordt het dorp weer verlaten, hup het bos weer in.

Austerlitz is vooral bekend vanwege de ‘Pyramide’, een overblijfsel uit de tijd van Napoleon. Dit monument uit 1805 ligt niet op de route maar een kleine omleiding is wel beschreven. Zodoende vereer ik de ‘Pyramide van Austerlitz‘ met een kort bezoekje. Die tijdsduur was trouwens uit noodzaak geboren want alle vertier op deze plek (pyramide, speeltuin en horeca) was op deze dag hermetisch gesloten. Dan maar weer terug naar de route. Ik passeer de Koepel van Stoop en twijfel weer even over  de te volgen route. Gelukkig neem ik snel een beslissing want de zon begint reeds langzaam onder te gaan en ik wil graag voor het invallen van de duisternis weer in de bewoonde wereld zijn aangekomen. De keuze blijkt juist te zijn en na weer een stukje heide bereik ik de dorpgrens van Maarn.

Bij het NS-station krijg ik geen tijd voor keuzes want er stopte net een trein op het hoger gelegen perron. Zonder na te denken stap ik in, geen idee waar de reis heen gaat. Mijn intuïtie heeft mij niet misleidt want het is de trein naar Utrecht CS.

Vermoeid maar voldaan reis ik weer huiswaarts, de rest van het weekend ga ik uitrusten…..

13th Jan2012

Vakantiegevoel

by Peter

Alvast even proeven aan de vakantie en een beetje vakantiegevoel ervaren. Het is weer tijd voor de vakantiebeurs. Het zal geen heel uitgebreid bezoek aan de Utrechtse Jaarbeurs worden want ik heb enkel interesse in 3 hallen: 1, 2 en 3 oftewel ‘Verre Reizen’. Ik weet natuurlijk heel goed wat ik wil en ben hier alleen op zoek naar specifieke additionele informatie van de experts. Ondanks dat alle grote reisorganisaties acte de présence geven, mis ik de club waarmee ik naar Australië en Nieuw Zeeland ben geweest.

Mijn aandacht gaat vandaag vooral uit naar groepsreizen in het Westen van de Verenigde Staten van Amerika en de Trans Siberië Express. Vlak voor het verlaten van de beursvloer stuitte ik nog op een ware specialist op het gebied van treinreizen door Azië en natuurlijk heb ik mij uitgebreid laten informeren door de alleraardigste medewerkster van Tiara Tours.

In tegenstelling tot vele andere bezoekers ga ik niet naar huis met een koffer vol met folders, ik heb welgeteld 3 boekwerkjes verzameld en dat is ruim voldoende.

Ik ben klaar met de beurs maar de dag gaat verder want ik heb nog een wandeling gepland in de Utrechtse Heuvelrug…..

08th Jan2012

Strabrechtse Heide

by Peter

Het leven is goed in het Brabantse land………..

Deze bewering uit een bekend liedje ga ik vandaag eens grondig testen onder de rook van Eindhoven. De Nederlandse Spoorwegen bieden als dagattractie een 45-tal zogenaamde NS-wandelingen aan. Handig gebruik makend van bestaande wandelroutes zijn mooie tochten gecreëerd van station naar station. Vandaag op het programma: Strabrechtse Heide van station Geldrop naar station Heeze, afstand 17 km.

Het is vandaag een droge dag maar de afgelopen dagen heeft Pluvius zich aardig uitgeleefd en zodoende is waterdicht schoeisel geen overbodige luxe. Het eerste stuk door het centrum van Geldrop verloopt nog zonder problemen maar op het moment dat ik een graspad langs de Kleine Dommel betreed is het gedaan met de pret. Drassige weilanden met stevige plassen maken het wandelen een ware survival. Het wordt alleen maar erger als ik het ‘Rulse Laarzenpad’ bereik. Deze extra lus van 4 km. – optioneel maar dat woord ken ik niet – gaat door het stroomgebied van de Rul of de Kleine Dommel en ik weet nu waarom het laarzenpad heet. Ondertussen heb ik de suburbs van Heeze bereikt maar ik zal nog ettelijke kilometers moeten lopen om op het eindpunt aan te komen.

Er volgt weer een lus van ruim 4 km. en wel over de Strabrechtse Heide. Volgens de routebeschrijving lopen hier zo’n 350 Kempische Heideschapen rond maar ik zie ze niet, ze zullen wel een vrije dag hebben. Via een gedeelte van het Pelgrimspad voltooi ik de lus over de heide en vervolg mijn weg door het bos tot ik bij het kasteel van Heeze arriveer. Wandelend langs de kasteelgracht constateer ik dat er hard gewerkt wordt aan de voorgevel; deze staat royaal in de steigers.

Via de oprijlaan loop ik de dorpskern van Heeze binnen. Even later hoor ik een spoorwegovergang en even later het wegrijden van de trein naar het zuiden. Vette pech want nu moet ik een heel uur wachten op het klein stationnetje. Redelijk saai want er is hier totaal niets te beleven, zelfs geen dorpscafeetje……..

Op weg naar huis begint het te regenen, mooi op tijd….

04th Jan2012

Jeroen II

by Peter

Kerst en Oud op Nieuw zijn achter de rug en dus komen de Carnavalisten serieus uit de kast.

De eerste woensdag van januari is traditioneel een hoogtijdag voor de Geleense Flaarisse. Dan is het namelijk tijd voor de feestelijke uitroeping van de nieuwe stadsprins: ‘Gelaen Waggelt’. Na enkele plichtplegingen en een handjevol artiesten is het moment aangebroken, de officiële proclamatie wordt voorgelezen door Opper-Flaaris Bert Lemmens, de volgepakte Hanenhof houdt haar adem in voor het moment suprème totdat het hoge woord er uit is.

Foto: www.flaarisse.nl

Jeroen Remmel is de 65ste sjtadsprins van de Waerelsjtad en zal een jaar lang reageren als Jeroen II.

Gefeliciteerd en Alaaf, laot de Vastelaovend mèr komme…..

Nu in de webshop:      Fotos LK Majorette Meijel